Biografie
Jeroen Cremers ( Reuver 1972) woont en werkt Amsterdam als beeldend kunstenaar. Zijn werk bestaat uit een combinatie van tekeningen en digitale bewerkingen van die tekeningen. Jeroen gebruikt meerdere platvormen om met zijn werk naar buiten te treden. Zo zijn zijn tekeningen terug te vinden op T-shirts, skateboards, tassen, muurschilderingen, stickers, etc. maar ook als kunstwerken aan muren van galleries en bij exposities.
De fascinatie met cartooneske tekeningen is te herleiden naar Cremers’ jeugd. Als kind keek Jeroen naar niets liever dan tekenfilms/cartoons of was hij te vinden met een stripverhaal. Deze fascinatie is met de groei naar volwassenheid nooit verdwenen, sterker nog, het vormt de basis van zijn kunst en doet Jeroen in 1992 er toe besluiten een opleiding Grafische Vormgeving te volgen in Eindhoven.
In 1996 is Jeroen met de opleiding klaar maar besluit aan een vervolgopleiding te beginnen aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Maastricht. Tijdens de vierjarige opleiding heeft Cremers de gelegenheid om een uitwisseling met Gray’s School of Art in Aberdeen, Schotland te doen, waar hij drie maanden verblijft. Tijdens zijn opleiding werkt Jeroen drie dimensionaal. Voor zijn afstudeer project creert de kunstenaar een wereld gebaseerd op het werk van Hiëronymus Bosch, bestaande uit tientallen keramische beeldjes.
Na zijn afstuderen in 2000, blijft Jeroen in Maastricht en krijgt hij een startstipendium. Hij wordt lid van Stichting Sortionze die hem voorzien van een atelier. In deze periode experimenteert hij met nieuwe materialen, zoals hout, karton en polyester. De expressieve beeldtaal die zijn keramisch werk kenmerkt, maakt langzaam plaats voor strak afgewerkte en minimalistische vormen. Cremers maakt in deze periode ook veel tekeningen, maar die dienen hoofdzakelijk nog maar als schetsmateriaal.
Het werk van Jeroen ontwikkelt zich verder, en hij begint met het ontwerpen en bouwen van installaties. De kunstenaar raakt gefascineerd met de wisselwerking tussen kunstwerk en de kijker. De beleving van de kijker is voor hem even belangrijk als het kunstwerk zelf. In 2004 heeft Cremers een solo expositie, ‘Promised Land’ genaamd, waar hij diverse installaties gecombineerd met projecties, tekeningen en losse objecten toont die door deze fascinatie zijn geinspireerd.
Tijdens zijn periode in Maastricht leert Jeroen Yane Calovski kennen, een
kunstenaar/Curator uit Skopje, Macedonië. Deze ontmoeting zorgt ervoor dat Jeroen’s werk weer een nieuwe wending geeft. Yane stimuleert Cremers om zich meer te richten op zijn tekeningen. Vooralsnog gebruikte Cremers de tekeningen enkel als ondersteuning van zijn drie dimensionaal werk, maar langzamerhand gaan de tekeningen op zichzelf staan. Uiteindelijk worden begin 2005 tekeningen gepubliceerd in D-Magazine dat uitgegeven wordt door Calovski en gepresenteerd aan een expositie in de Jan van Eyck Academie in Maastricht.
Vlak na deze expositie, verhuist Jeroen naar Amsterdam om daar voet aan de grond te krijgen als kunstenaar. Met het verhuizen verdwijnt het atelier in Maastricht en ook zijn drie dimensionaal werk. Met niet meer dan A4 velletjes papier en zijn laptop, legt Cremers zich steeds meer toe op zijn tekeningen. Ondertussen werkt hij als rekwisiteur bij de televisie. Hier leert hij met beperkte middelen en enorme tijdsdruk omgaan. Op het werk wordt zijn teken talent opgemerkt, en krijgt Jeroen steeds vaker de grafische klussen. De resultaten van deze klussen zijn terug te vinden in spraakmakende programma’s als ‘Mooi Weer de Leeuw’, ‘Koefnoen’ en Najib Amhali’s ‘Najib Wordt Wakker’.
In 2007 gaat de website van Cremers online, onder zijn psuedoniem Trace Eneme (zie www.traceeneme.com). Hier vinden we zijn tekeningen terug op muurschilderingen en een door hem ontworpen T-shirt lijn. Ook exsposeert hij een aantal grafische werken tijdens de expositie ‘Quartair’, gecureerd door onder andere Yane Calovski.
